Opublikowano przez & w kategorii Ciekawostki, Składniki naturalne i chemiczne E, Techniczne.

Barwniki mogą być dodawane do żywności jedynie w uzasadnionych przypadkach. Nie wolno stosować barwienia w celu ukrycia złej jakości produktu lub objawów jego zepsucia. Ilość dodawanych barwników do żywności jest limitowana, a także określona jest lista produktów, które można barwić.
Zdrowa żywność, a dawki stosowanych barwników, gdzie powinny być w dawce najniższej, niezbędnej do osiągnięcia zamierzonego efektu technologicznego. Dopuszczalne jest stosowanie mieszaniny dowolnych barwników, przy czym łączna ilość dodawanych barwników syntetycznych lub identycznych z naturalnymi nie może przekraczać ilości określonej dla poszczególnych środków spożywczych.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami zabrania się barwienia wielu produktów, a zwłaszcza: żywności nieprzetworzonej (surowców), mleka, śmietany, śmietanki oraz serów twarogowych, kawy, kakao, herbaty, przypraw, miodu pszczelego, skórek owoców cytrusowych, czekolady i mas czekoladopodobnych, mięsa i przetworów mięsnych, ryb i przetworów rybnych, osłonek wyrobów mięsnych i wędliniarskich, olejów jadalnych i tłuszczów zwierzęcych surowych, cukrów, pieczywa, soków i nektarów owocowych, aromatów i substancji aromatycznych, niektórych makaronów, wód stołowych, mineralizowanych, mineralnych i innych, mąki i innych produktów przemiału zbóż oraz skrobi, past i soków pomidorowych, suszonych owoców, warzyw i ziemniaków, soli spożywczej

Barwniki klasyfikuje się wg różnych kryteriów op. pochodzenia, rozpuszczalności, barwy.

Biorąc pod uwagę pochodzenie , wyróżnia się:

– barwniki naturalne,
– identyczne z naturalnymi, otrzymywane na drodze syntezy chemicznej,
– syntetyczne,
– nieorganiczne,
– barwiące części roślin jadalnych.

Napisz odpowedz

  • (Nie będzie opublikowane)